تبلیغات
عشق یعنی ... / سرزمینی متفاوت - نامه عاشقانه رابرت شومان به کلارا
 
عشق یعنی ... / سرزمینی متفاوت
بازدید کنندگانی متفاوت با عشق یعنی...
درباره وبلاگ


سلام
امیدوارم از مطالب سایت خوشتون بیاد
و با نظرات خودتون مارو در اداره این سایت همراهی کنید
با سپاس فراوان

مدیر وبلاگ : Reza Komasi
صفحات جانبی
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
رابرت شومان آهنگ ساز و پیانیست قرن هفدهم آلمان به خاطر اپراهای جاودانی و قطعاتی که برای پیانو نوشته مشهور است. وی هنگامی که تحت تعلیم فردریک ویک درس های اولیه نواختن پیانو را فرا می گرفت عاشق دختر او کلارا شد. کلارا خود در نواختن پیانو استاد بود و پدر به شدت با این ازدواج مخالفت می کرد. اما رابرت که اصرار بر ازدواج داشت برای کسب رضایت قانونی به دادگاه مراجعه کرد. عشق او سرانجام در محکمه پیروز شد و به زودی با کلارا ازدواج کرد.

کلارا،

نمی دانی چقدر نامه های قبلی تو مرا خوشحال کرد. آنهایی که از شب کریسمس به بعد برایم نوشتی. باید تو را با دوست داشتنی ترین صفات صدا بزنم اما کلمه ی دوست داشتنی تر از کلمه ساده “عزیزم” پیدا نمی کنم. اما نکته در طرز بیان آن است. عزیزم هنگامی که فکر می کنم تو از آن من هستی اشک شوق از چشمانم جاری می شود و اغلب از خودم می پرسم که آیا شایستگی تو را دارم؟

ممکن است تصور شد که سینه و ذهن هیچ انسانی تحمل ندارد که تمام چیزهایی را که در یک روز اتفاق می افتد در خود جای دهد. این هزاران فکر، آرزو، غصه، امید و شادی از کجا می آید؟ هر روز بدون استثنا این جریان ادامه دارد. اما دیروز و روز قبل از آن چقدر خوشحال بودم! از درون نامه های تو چه روح شرافتمند و چه ایمان و چه عشق سرشاری به بیرون می تابید!

کلارای من، به خاطر عشق تو حاضرم هر کاری بکنم. سلحشوران قدیم حال و روزشان بهتر از ما بود، می توانستند برای رسیدن به عشق خود از آتش بگذرند یا اژدها بکشند. اما امروزه مجبوریم به آزمون های معمولی مثل کمتر سیگار کشیدن و امثال آن اکتفا کنیم. با این وجود چه سلحشور و چه غیر سلحشور می توانیم عاشق شویم و بدین ترتیب مثل همیشه، این دوره و زمانه است که تغییر می کند ولی دل انسان ها نه…

نمی توانی تصور کنی که نامه تو چقد بتعث قوت قلب من شده است… تو محشری! و من دلایل بسیاری دارم که به تو افتخار کنم ولی تو در مورد من نمی توانی چنین حرفی بزنی.

تصمیم خودم را گرفته ام که تمام آرزوهایت را در چهره ات بخوانم. بنابراین بدون اینکه حرفی بزنی می دانم که فکر می کنی رابرت تو آدم خوبی است، کاملا از آن توست و تو را بسیار بیشتر از آنچه کلمات بیان کنند دوست دارد.

در آینده شادی که پیش رو داریم دلایل کافی خواهی داشت که اینگونه فکر کنی. هنوز تو را با آن کلاه کوچکی که در آخرین شب روی سرت گذاشته بودی می بینم.

هنوز می شنوم چطور مرا صدا می زدی : “عزیزم”. کلارا من از تمام گفته های تو هیچ چیز دیگر به جز آن کلمه را نشنیدم. به خاطر می آوری؟ اما در لباس های فراموش نشدنی دیگری هم تو را می بینم. یک بار با لباس مشکی با امیلیا لیست به تئاتر می رفتی در آن وقتی که از هم جدا بودیم، می دانم که فراموش نکرده ای. برای من کاملا زنده و روشن است.

بار دیگر در توماس گاشن قدم می زدی و چتر روی سرت گرفته بودی و به ناچار از من روی گرداندی. یک بار دیگر هم در حالی که بعد از یک کنسرت کلاهت را روی سرت می گذاشتی چشمانمان به طور اتفاقی به هم افتاد و دیدم که چشمانت پر از عشقی قدیمی و تغییر ناپذیر است.

تو را با اشکل و لباس های مختلف پیش چشم می آور. همان طور که تو را دیده ام. زیاد به نو تگاه نکردم اما تو مرا بی اندازه افسون کردی… آه هرگز نمی توانم آن گونه که شایسته است تو را به خاطر خودت و به خاطر عشقی که نسبت به من داری و من هیچ سزاوار آن نیستم، ستایش کنم.